Bodycount - 'Carnivore'

Bodycount is al weer sinds1992 actief als collectief. De band is geformeerd rondom Ice T, die in de jaren tachtig al rappend regelmatig de aandacht op zich vestigde door zijn niet verhullende taalgebruik en harde beats. Bodycount staat bekend om zijn mix van hardcore, metal en rap. Ze brachten tot nu toe 6 cd's uit met wat mij betreft wisselend succes, maar sinds het album 'Manslaugther' uit 2014 lijkt er een opgaande lijn ingezet te zijn. Dit album werd positief ontvangen en klonk na de vorige albums al lentefris. In 2017 kwam het album 'Bloodlust' uit. Heerlijk agressief en nog beter dan zijn voorganger.

En nu zijn we in 2020 en ligt het album 'Carnivore' voor me. Ik ben benieuwd. Ik leg het schijfje in de cd speler en ga er eens lekker voor zitten. Volume draai ik hoog. Surprise me, Bodycount...! Een lekkere obscure gitaar in mijn oor, een dreun, sirenes en dan een krijs van een 'Carnivore' . We zijn gestart en gelijk los. De metal riffs schieten uit de startblokken en Ice T rapt er meteen lustig op los. Op het volgende nummer heeft Riley Gale van de band Power Trip een gastbijdrage. Een heerlijke mix van rap met rauwe zang. Muzikaal roept dit 'Point the finger' bij mij herinneringen aan Slayer op. De volgende knaller is 'Bum-Rush'. Dit is inmiddels alweer de tweede single van het album.  Up tempo raps, een lekkere gitaarsolo en een pakkend 'Public Enemy' achtig refrein. Hier zal hij, als we weer naar  live concerten mogen, vele zalen mee gek maken. 

Op ieder album eert Bodycount een band die hem heeft geïnspireerd. Op dit album is het de beurt aan Motörhead. Het nummer 'Ace of spades'. Een nette cover maar voor mij niet een speciale toevoeging. Op 'Another level' gaat het tempo richting ballad nivo maar dan heb je bij Bodycount nog steeds een power metal song. In het refrein horen we als gast Jamey Jasta van Hatebreed zijn best doen. Het volgende nummer is 'Colors'. Ice-T bracht dit nummer al uit in 1988 maar gooit er nu een Bodycount-sausje overheen, met Dave Lombardo achter de drums. Jawel, van het eerder genoemde Slayer. Hierna volgt voor mij het beste nummer. 'No remorse'. Super toepasselijke titel voor dit nummer. De messen worden letterlijk geslepen. Ice-T gaat echt totaal los en laat even horen wat hij met je doet als je hem tegenwerkt. De riffs zijn super vet en heerlijk slepend en de mix is lekker agressief. Hoe actueel dit album eigenlijk is horen we in het nummer "When i'm gone'. Politiegeweld, nodeloze slachtoffers en racisme worden aan de kaak gesteld met een prachtige gast bijdrage van Amy Lee van Evanescence. Over de nummers hierna schrijf ik niks. Ontdek ze zelf maar. Voor mij is deze release het beste wat Bodycount tot nog toe heeft uitgebracht. Ik ben en blijf een vleeseter. 

Peter Kahmann

Drummer

www.peterkahmann.nl

2020 DDW Juli foto bodycount