Elke dag is Vaderdag  

Vaderdag betekende een tijdje terug dat ik mooie knutselwerkjes kreeg van mijn kroost. Apetrots en wiebelend van ongeduld stond het nageslacht naast je totdat je ‘teen en tander’ had uitgepakt. Eigenlijk was het elke dag Vaderdag; je was hun held en dat voelde geweldig. 

Nu ze groter zijn en zo’n beetje het huis uit is er iets met het woord gebeurd, er heeft een verschuiving in plaatsgevonden. Vaderdag werd dagvader. Ik mag blij zijn dat ik ze zo nu en dan alle drie op dezelfde dag bij elkaar heb. 

winnaars

Ik hoor het ze ook steeds vaker uitroepen: ‘Dag vader, ik ga shoppen’ ‘Dag vader, ik ga stappen’ ‘Dag vader, heb je geld?’ Ze knutselen niet meer voor me en ik zie ze niet meer elke dag maar oh wat ben ik trots op dat spul. Ik hoef maar aan ze te denken en een intens gevoel van rijkdom overspoelt me. Een Vaderdag gevoel. Eigenlijk voel ik dat elke dag wel een keer. Eigenlijk is het nog steeds elke dag een beetje vaderdag.